Gözəllikləri vəsf edən Allaha Həmd və Səna olsun. Əgər insan bir an belə özbaşna qalsaydı, bəşəriyyət çoxdan məhvə sürüklənmişdi. Fəqət, İslam və onun gözəl şəriəti olmasaydı, indi insanlıqdan əsər əlamət qalmazdı. Freydin təbiri ilə desək, insanların təbiətində "tarazlıqların pozulması" halları adi hal alacaqdı. Necəki Qərb dünyasında artıq bu hal baş verməkdədir. Axı, tarazlığı sevən Allahdır, nizamı, intizamı sevən də Allahdır. Əks tərəfdə, hər vasitə ilə bu tarazlığı insanların daxilində elə onların öz əlləri ilə pozmağa çalışan şeytan durur. Bu bir yəqin məsələdir ki, şeytan Allahın yer üzündəki xəlifələrini (insanları) hər bir vasitə ilə insanlıqdan çıxaracağına and içib. İnsanı heyvandan da alçaqlıqda (homoseksual, lezbian, fahişə, cinayətkar və s. kimi) görmək məhz şeytanın istək və iradəsidir.

Bütün səmavi dinlər, hətta buddizm və iudaizm və bu dinlərin ravvinləri hər bir vasitə ilə homoseksualizmi qınayır. Bu insanlığa yad bir davranışı inkar edən, onu məzəmmət edən ideya tək İslam deyil. Baxmayaraq ki, Qərb dünyasının sözçüləri homoseksualizmə haqq qazandıran, müdafiə məqsədli çıxışlarında ortaya məhz İslam "əngəl"ini qoyurlar. Sanki, yalnız İslam dini bu qeyri-ənənəvi cinsi münasibətə qarşı çıxır. Halbuki yuxarıda qeyd etdiyim kimi bütün səmavi və qeyri səmavi dinlər bu və ya digər vasitə ilə bu insanlıqdan yad hərəkəti məhkum edir. Təbii ki, Qərbin bu mövzuda pak olan İslam dinini hədəf tutması təsadüfi deyil. Məqsəd, müsəlmanların Qərb dünyasında artan nüfuzunu azaltmaq və onları hüquqlardan məhrum etməkdir.

Bir sözlə indi dəyərlərin toqquşduğu, ideyaların və mədəniyyətlərin qarşılaşdığı bir zamandır. Bu zaman kəsiyində kimlərsə post-modernist fikrlərə sahib çıxacaq, kimlərsə idealist fikrləri həzm edəcək, bir başqaları mühafizəkarcasına davrancaqlar. Proses artıq başlayıb və dünyanın demək olar ki bütün ölkələrinə və cəmiyyətlərinə sirayət edib. Əsas mübarizə isə çılpaq, açıq cəmiyyət və dəyərlərə sahib cəmiyyət arasında gedir. Yəni, daha dəqiq desək, ideyaların mübarizəsi əslində cəmiyyətlərin gələcəyindən xəbər verir. Nəzərə alsaq ki, cəmiyyət eyni ehtiyaclar, eyni əqidə və fikirlər, eyni qanunlar çərçivəsində yaşayan və bir-biri ilə sıx əlaqədə olan insanlar toplusundan ibarətdir, o halda qalib gələcək əqidə də cəmiyyətdə hakim rol oynayacaq.

Bu bir həqiqətdir ki, insan tək halda mövcud ola bilməz. Allah insanları müxtəlif gücdə və ağılda yaratmaqla onları bir-birinə möhtac elədi. Necə ki, kişini qadına, qadını da kişiyə möhtac etdiyi kimi. Bir sözlə, Allah insanları sosiallaşdırdı. Ünsiyyətə vadar etdi. Siz təsəvvür edin, əgər hamı eyni yaradılsaydı (lap elə inqibatordan çıxan toyuqlar kimi) onda cəmiyyətə və ünsiyyətə belə ehtiyac qalmazdı. Belə olan halda açıq bir sual meydana çıxır ki insan bir fərd olaraq cəmiyyətdən kənarda mövcud ola bilər ya bilməz?! İslam dininin cəmiyyət haqqında olan nəzərinə görə, cəmiyyət təbii mürəkkəbin bir növü olan həqiqi mürəkkəbdir. Ancaq burada bədənlər və üzvlər deyil, ruhlar, fikirlər, ideyalar, istəklər və mədəniyyətlər bir-biri ilə birləşirlər. Maddi ünsürlər bir-birinə təsir edərək, yeni xüsüsiyyətlərə malik vücud yaratdıqları kimi, ictimai həyata qədəm qoyan insan fərdləri də, ruhi cəhətdən bir-biri ilə qarışaraq "ictimai ruh" adlanan yeni ruhi şəxsiyyət yaradırlar. Bu tərkib xüsusi bir təbii tərkibdir və buna bənzər heç bir şey tapmaq mümkün deyildir. Bura da üzvlər bir-birinə zahiri və həqiqi təsir göstərdikləri, nəticədə, zahiri və həqiqi dəyişikliklərə uğradıqları üçün, təbii və həqiqi tərkib adlanır. Bu birləşmədə mürəkkəb varlıq həqiqi surətdə mövcud olmadığına görə, digər təbii varlıqlardan fərqlənir. Yəni digər təbii mürəkkəb varlıqlarda tərkib və qarışma, həqiqi tərkibdir. Çünki üzvlər bir-birinə həqiqi təsir göstərir və onların şəxsiyyəti dəyişərək tam başqa bir varlığa çevrilir, nəticədə vahid bir varlıq əmələ gətirir. Yəni çoxlu sayda ünsürlər birləşərək vahid bir şəxsiyyətə çevrilirlər. Amma, cəmiyyət və insanın qarışmasındakı tərkib, təsadüfü və mümkün olan bir tərkibdir. Çünki, təsirlər və əlaqələr həqiqi olduğuna baxmayaraq, cəmiyyət üzvləri yeni şəxsiyyət əldə etsələr də, say çoxluğu vahid bir varlığa çevrilir və vahid insan yaranmır. Vahid insan çoxlu fərdlərin cəmindən ibarət olur, şərti varlığa malikdir və təsadüfü olaraq yaranmır.Bütün bu sadalanlardan sonra açıq şəkildə demək olar ki, fərdlər  cəmiyyətdə öz fərdi istək və iradələrindən deyil, məhz ictimai ruhun iradəsindən çıxış etməli, mövcud dəyərlər sistemini dəyərləndirməlidir.

Bəs onda əslində Qərbdə, qərb cəmiyyətlərində nə baş verir?! Homoseksuallar cəmiyyətdə özlərinə necə dayaq tapır?! Məsələ budur ki, Qərb tərzi-təfəkkürünə görə, insanda mövcud olan cinsi ehtiras, sevgi meyli ona qadağan edilə bilməz. Kişiyə əmr oluna bilməz ki, sən hökmən qadın sevməli və onunla yaşamalısan. Onlar belə düşünürlər ki, əgər cəmiyyətdə homoseksualizm, lezbianlıq, fahişəlik varsa, bu gerçəklikdir və qanuniləşdirilməlidir. Bu ehtiyacı ödəmək üçün fahişəxanalar açılmalı, televiziyada prezervativ rolikləri fırladılmalı, pornoqrafik filmlər nümayiş etdirilməli, qəzet və jurnallar dərc olunmalıdır?! Əgər siz bütün bu iyrəncliklərə etiraz etsəniz, demək, idealistsiniz, gerçəkliklə barışmaq istəmirsiniz. Məhz, bu səbəbdən Qərb dairələri müqəddəs və pak olan dinimizə belə ikrah hissi ilə yanaşırlar. Çünki, İslam hər bir şəxsə dəyər verir və onun hər bir haqq və hüququnun qorunmasına çalışır. Bütün bunlara dinimiz cəmiyyət nöqteyi nəzərindən yanaşır. Heç təsadüfü deyil ki, Həzrət Peyğəmbərimiz (s) belə buyurmuşdur. "Bir qurup insan gəmiyə minib yola düşdülər. Hər bir sərnişin öz yerində əyləşmişdi. Sərnişinlərdən biri əyləşdiyi yerin yalnız ona məxsus olduğunu iddia edərək oranı deşməyə başladı. Əgər digər sərnişinlər ona mane olsaydılar, nə özləri qərq olardılar, nə də o biçarə." Bu, "mən özümə cavabdehəm" deyən və cəmiyyət arasında günah və pozğunluğu yaymaq istəyən şəxslərə gözəl misaldır. Onlar öz çirkin əməlləri ilə təkcə özlərinə deyil, yaşadığı cəmiyyətin bütün üzvlərinə zərbə vururlar.

Bəli, güman edirəm ki qısaca da olsa reallıqların nədən ibarət olmasını bu kiçik yazı ilə çatdıra bildim. Hər bir insan, xüsusi ilə cəmiyyətə yeni qədəm qoyan, ilk və kövrək addımlarını atan gənclər bu məsələlərdə agah olmalı və heç bir halda yalnış ideyaların potensial daşıyıcılarına çevrilməməlidirlər. Axı Allahımız gözəldi və hər bir vaxt öz bəndəsini gözəl görmək istəyir. Niyə gözəllikləri atıb, çirkinliklərin ardınca olaq?! (Bu oxuculara açıq və səmimi sualım idi, bu barədə azacıq da olsa düşünməyə dəyər).