Çoxdan idi ki, Amerikada keçirilən seçkilər barədə
nəsə yazmaq istəyirdim. Ancaq hər dəfə səhlənkarlıq edirdim. Euronews-un
saytında oxuduğum yazı isə mənə bunu yazmağa təkan verdi. Telekanalın
verdiyi xəbərdə qeyd edilir ki, Sarkozi Obama ilə söhbət edərkən İsrail
baş naziri Netanyahunu təhqir edərək, "yalançı" adlandırıb. Obama isə bu
məsələni sükutla qarşılayıb. Sözügedən təhqirin jurnalistlər tərəfindən
işıqlandırılması G20-lərin Fransa toplantısını öz təsiri altına alıb.
Telekanal bu xəbəri verərkən dolayısı ilə çox dəqiq bir məsələyə
toxunub. Yazıda qeyd olunur ki, "Ola bilsin Obamanın sözügedən olayda
İsrail baş nazirini müdafiə etməməsi gələcək seçkilərdə onun ziyanına olsun." Maraqlı ifadədir, deyilmi?!
Sovetlər dönəmində SSRİ-də təkpartiyalıq sistemi
qüvvədə idi. Yəni dövlət başçısı yalnız bu partiyadan - kommunist
partiyasından olmalıydı. Demək olar ki, Amerikada da buna bənzər bir
sistem formalaşıb. Fərq isə yalnız bir məsələdədir: bu ölkədə seçkinin
gedişatı elə qurulur ki, yalnız iki partiyadan olan namizədlərdən biri
seçkidə qələbə qazana bilər.
Məsələyə bir az aydınlıq gətirək. Təsəvvür edin ki,
böyük bir partiya mövcuddur. Bu partiya iki hissəyə bölünür. Birinin adı
Respulikaçılar, digərinin adı isə Demokratlar adlanır. Daha sonra
mahiyyətçə bir-birindən fərqlənməyən bu iki partiya arasında rəqabət
şousu yaradılır. Əsasən yəhudi-sionist müəssisə, şirkət və oliqarxları
tərəfindən maliyyəşdirilən bu iki partiyanın bütün nəbzi və siyasəti
məhz sözügedən təşkilat sahibləri tərəfindən müəyyənləşdirilir. Bu
partiyalar yəhudi-sionist dairələrə o qədər asılıdr ki, hətta seçkilər
zamanı onlar tərəfindən müəyyənləşdirilmiş namizədlərdən hər biri daha
çox İsraili tərif edib və AİPAK-da (AİPAK yəhudi-sionistlərin ən nüfuzlu
orqanlarından biridir. ABŞ-da hər bir prezident seçkilərdən öncə və
sonra AİPAK-ın toplantısında çıxış edərək təşkilat qarşısında olan
öhdəliklərini rəsmən qəbul etdiyini təsdiqləyir.) çıxışı zamanı özünü bu
qrumlara olan bağlılığını daha çox sübut etmiş olarsa onun seçkilərdə
prezident olma şansı çoxalır. Telekanalın saytında da bu həqiqətə
açıq-aşkar işarə olunub.
Odur ki, Amerikada seçki mahiyyət etibarilə formal
xarakter daşıyır. Və orada seçkidə ola biləcək saxtakarlıq da sıfıra
bərabərdir. Əgər belə bir hal da ortaya çıxarsa bunun özü də şou
xarakterlidir. Əhalidə seçkilər zamanı rəqabətin olduğunu sübut etmək
üçün bu kimi hallar olması adi bir məsələdir. Bu gün amerikalılar
dövlətlərinin onlara qarşı apardığı bu kimi oyunları anlamaqdadırlar.
Onlar artıq getdikcə başa düşürlər ki, ölkələrini idarə edən müstəqil və
doğrudan da xalq tərəfindən seçilən namizəd deyil, məhz müəyyən
dairələr tərəfindən təyin edilmiş insanlardır. Bu insanlar isə əslində
görüntü üçün, daha doğrusu desək bu dairələrin sözçüsü və qulluqçusu
kimi fəaliyyət göstərir. Xalq isə özləri də bilmədən bu "demokratik
seçki" oyunun əsas aparıcı qüvvəsi rolunu oynayır.
Əli Hüseynli