Bir aya yaxındır ki,
ölkəmizdə dinə, din alimlərinə və dindarlara qarşı represiyalar davam
edir. İlk günlərdə hamı təccüblənir ki, "belə olmaz, dövlət və dövlət
məmurları öz müsəlman xalıqna qarşı bu cür hərəkətlərə yol verməz!"
Amma, bu xam xəyallar və ehtimallar hamısı boşa çıxdı. Dövlət məmurları
vətənin doqquz şəhərini işğal etmiş düşmənlərini sevindirəcək bir addım
və planla başladı, nəinki dini, din alimlərini və dindarları həbs etsin,
incitsin və olmazın əziyyətlərə məruz qoysun, bəlkə də hazırdılar ki,
kimliyindən asılı olamayaraq, bu haqsızlıqlara və məmur özbaşnalığı və
sifarişlərə qarşı ağzını açan hər bir müsəlman vətəndaşın da başına
olmazın oyunlar açsınlar. Demək, artıq Vətən bizim üçün KƏRBƏLA
MEYDANINA çevrilib. Daha doğrusu, dövlət və dövlət məmurları qəsdən bu
səhnələri hazırlayıblar ki, Vətən, müsəlman xalq üçün belə bir meydana
çevrilsin.
Bu vəziyyətdə İmam Hüseyn
(əleyhissalam) və Onun pak Əhli-Beyti (ə), Kərbala karvanı yada düşür.
İndi tam qətiyyətlə demək olar ki, tarix təkrarlanır və biz müsəlmanlar
yenə də Allah-təalanın dərgahında imtahandan keçirik. Tarixdə var ki,
İmam Hüsyen (ə) yol boyu çoxlarını sınaqdan çıxartdı. Hətta, bəzən ona
qarşı düşmən kimi tanınanları da sınaqdan çıxardı. Tarix göstərir ki,
çox az müsəlmanlar bu sınaqdan alnı açıq, üzü ağ çıxdılar. Bəzən ilk
günlərdə düşmən kimi görünənlər (Hürr ibni Riyah) aqibəti xeyirlə
qurtarır və Kərbla şəhidlərindən olur. Əbədi və xoşbəx bir həyata
qovuşur. Ən başlacası isə, həm dünyada və həm də axirətdə İslam
Peyğəmbərinin (s) və Əhli-Beytinin (ə) yanında üzü az alnı açıq olurlar.
Tarixdə var ki, bir nəfar İmam Hüseynə (əleyhissalam) öz atı ilə
köməklik etmək istədi, amma özü qorxdu. İmam (ə) onun atını özünə
qaytarıb, bu səhradan imkan olduqca uzaqlaşmasını istədi və buyurdu:
"Cəddimdən eşitmişəm ki, hər kəs biz Əhli-Beytin (ə) köməyə çağırış
səsini eşitsə və köməyə gəlməsə, ümmətindən deyil!" Çoxlarımız Aşura
günü mənbərlərədə bu şüarı tez-tez eşidirik:
"KAŞ BU GÜN BU DƏMDƏ, OLAYDIM KƏRBƏLADƏ!
ALAYDIM HÜSEYN QANIN, ÖLƏYDİM KƏRBƏLADƏ!"
Nə gözəl şüar! Nə gözəl arzu! Nə
gözəl aqibət! Bir aya yaxındır ki, vətənimizin ən pak və təmiz qəbli
insanların müxtəlif təhqir, böhtan, həbslər və işkəncələrlə zindanlarda
və evlərində incidirlər. Ailələrinin və balalarının gözlərini ağlar
qoyublar. Çoxlarınmıza bu hadisələr bəlkə də yuxu kimi görünür.
Bəzilərimiz hadislər acı nəticə ilə qurtardıqdan sonra ayılacaq və
bəlkədə peşiman olacaq. Minbərlərdə danışanda minbəri sirkələyən və az
qala durub Kərbəlaya getməyə hazır olmaq istəyənlər üçün ən yaxşı firsət
ələ düşüb. İmam Hüsyen (ə) aşiqlərini hicabı, haqqı və dini müdafiə
etdiklərinə görə bu gün vətənimizdə olmazın bəlalara və əziyyətlərə
düçar ediblər. Bütün bu haqsızlıqlara qarşı səs qaldırmaq, qışqırmaq,
fərayd etmək və haqsızlığa son qoymağı tələb etmək lazımdır. Gözləmə və
intizar çəkməklə, həm fürsət və həm də imanımızı əldən verə bilərik.
Tarixdə təvvabininləri (tövbə edənləri) göz önünə gətirmək yaxşı olardı.
Zülm olunmuş müsəlman xalqın fəryad çəkməyə Allah-taala tərəfindən
icazəsi və haqqı var. Quran bunu əmr edir, zülm olunmuş fəryad çəkə
bilər. Quranda oxuyuruq: "Allah (başqalarının) pis hərəkətlərinin açıq
(ucadan) deyilməsini (fəryad çəkməsini) sevməz. Yalnız zülm olunmuş
şəxslər müstəsnadır. Allah (hər şeyi) eşidəndir, biləndir!" (Nisa surəsi
148)
Vətəndə bu zülmə məruz qalmış
Vətənin hacı Mövsüm, hacı Zülfüqar, hacı Azər və hacı Fəxri kimi digər
alim, mömin, qeyrətli və imanlı oğlanlarının haqlarını var qüvvəmizlə
müdafiə etməli və onların azadlığa çıxmasını tələb etməliyik. Onalara
atılan bütün bu quru böhtanların ləğv olunmasını isətəməliyik.
Allah-taala Quranda hər bir iman
əhlinin müxtəlif sınaq və imtahandan çıxacağına çoxlu ayələrdə işarə
edib. İlk əvvələdə Quran buyrur ki, heç vaxt nə ölümdən qorxun və nə də
müxtəlif bəhanələrlə ölümdən qaçmağa çalışın. Quranda bu haqda oxuyuruq:
(Ya Peyğəmbər) de: "Əgər ölməkdən, yaxud öldürülməkdən (qorxub)
qaçarsınızsa, qaçmaq sizə heç bir fayda verməz. (Qaçsanız belə, dünyada)
ancaq az bir müddət dolanıb-keçinərsiniz. (Əhzab surəsi 16)
Deməli, insan harda və hansı
vəziyyətədə olmasından aslı olmayaraq haçansa ölümlə üzləşməlidir. Haqq
yolunda, Vətən yolunda, zülmlə mübarizədə ölmək və şəhid olmaq, Quran və
Əhli-Beyt (əleyhimussalam) məktəbində ən böyük feyz və iftixardır.
Hətta, düşmənə qarşı ən ağır döyüşlərdə belə Allah-taala iman əhlini
sınaqdan çıxarır və onlara məhkəm olmağı və Allaha təvəkkül etməyi əmr
edir. Qurana bu haqda oxuyuruq: "Məhz onda (Xəndək vuruşunda) möminlər
imtahana çəkilmiş (kimin həqiqi mömin, kimin münafiq olduğu bəlli
olmuş) və möhkəm sarsılmışdılar." (Əhzab surəsi 11) Sonra Allah-taala
buyurur ki, belə imtahanlarda münafiqlər və imanı zəif olanlar daha çox
özlərini büruz etdirir. Quranda oxuyruq: O zaman münafiqlər və
qəlblərində mərəz (şəkk) olanlar: "Allah və Onun peyğəmbəri bizə yalan
vəd etmişdir. (Biz zəfər çala bilməyəcəyik)" - deyirdilər." (Əhzab
surəsi)
Yenə də Allah-taala başqa bir surədə
imanlı şəxslərin imtahandan çıxmadan hansısa bir məqama çata
bilməyəcəklərinə işarə edərək buyurur: "(Ey möminlər!) Sizdən
əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlməmiş Behiştə daxil
olacağınızımı güman edirsiniz? Onları (şiddətli) fəlakət və sıxıntı elə
bürümüş, elə sarsılmışdılar ki, hətta Peyğəmbər və iman gətirənlər
birlikdə: "Allahın köməyi nə vaxt gələcək?" - demişdilər. Bilin ki,
Allahın köməyi (sizə) yaxındır!" (Bəqərə surəsi 214)
Bəs, sən demə bu gün bizim hamımız
Vətəndə imtahan meydanındayıq. Din, iman və vətən qorunmalıdır, vətənin
alim və pak insanları qorunmalıdır. Hər kimin öz səviyyəində sözü və
əməli olmalıdır. Susmaq və evdə oturmaqla imtanhan vermək olmaz. Deməli
hər birimiz bütün bu hadisələrə münasibətdə Allah-taala dərgahında
möhkəm əsaslarla sorğu-sual olunacayıq. Allah-taala o gündə bizim
üzümüzü bu günkü mövqeyimizə və əməllərimizə görə qara etməsin inşallah!
O kəslərdən olmaq lazımdır ki, dinin, imanın və vətənin qorumağa hər
zaman hazır olanlar haqqında Quranda Allah-taalanın buyurduğu bu ayə
bizlərə də aid olsun: "Möminlər içərilərisində elələri də vardır ki,
Allaha etdikləri əhdə sadiq olarlar. Onlardan kimisi (bu yolda) şəhid
olmuş, kimisi də (şəhid olmasını) gözləyir. Onlar (verdikləri sözü) əsla
dəyişməzlər ki, Allah (bununla) doğruları doğruluqlarına görə
mükafatlandırsın, münafiqlərə də istəsə əzab versin, yaxud onların
tövbələrini qəbul buyursun. Həqiqətən, Allah (bəndələrini)
bağışlayandır, rəhm edəndir!" (Əhzab surəsi 23,24)
|
