Gölməçənin kənarında susuzludan can verən balıq görür ki, bir balıq ovçusu dənizə tərəf tələsir. Balıq xırıltılı və zəif səslə ovçudan yardım istəyir: Xahiş edirəm mənə kömək et. Balıqçı, mən dənizdəki balıqlara yem aparıram, qayıdanda kömək edərəm deyə, cavab verir. Balıq: heç olmasa gölməçədən bir ovuc su üstümə tök ki, sən gələnə qədər ölməyim. Balıqçı isə, mənim öhdəliyim dənizdəki balıqlara yem aparmaqdır, sənin ölməyin məni narahat etmir, deyir. Heç bunun üçün məsuliyyət də daşımıram, sonra yoluna davam edir, balıqçı.
Bu gün, kəndlərimizdə, rayonlarımızda həyatı bir ovuc "SU"-a bağlı olan minlərlə soydaşımız var. Onların böyük əksəriyyəti isə dəraynın içində çox kiçik bir adada su həsrəti ilə çabalayan balığa bənzəyir. Təəssüf ki, ancaq "SU"-un mehini hiss edə bilirlər...
Yadınızda olsa, keçən ayın əvvəlləri ölkə ictimaiyyətində çox yüksək otmosfer var idi. Hamı nikbinliklə deyirdi ki, Azərbaycan təmsilçisi 1 yeri tutacaq. Hətta bəzi qəzetlər 1 yerin yüksək məbləğlə alındığını da iddia edirdilər. Nəticə isə hamıya məlumdur. Bax elə bizim problemimiz nəticə ilə bağlıdır. Hər şey yaxşı gedir, sonda isə nədənsə, uduzan tərəf biz oluruq. Bunun səbəbini tapa bilsək, ümid edirəm ki, uğursuzluq seriyasına son qoya biləcəyik.
Elə götürək Qarabağ məsələsini. Danışıqlar yüksək səviyyədə aparılır, Minsk qrupunun həmdəsdrlərinə hətta quzu kababı ilə nanəli ayran da veririk. Amma sonda Qarabağı heç Azərbaycanın ərazisi kimi də tanımırlar.
1 yeri iddia edən qəzetləri qınamıram. Çünki, ən azı onların belə iddiaya tutarlı əsasları var. Onlar xaricdə fəaliyyət göstərən diaspor təşkilatlarına arxalanırdılar. Amma yenə də ümummilli problemimiz olan, uğursuz nəticə!
Əslində onlar düz düşünmüşdülər. Axı, diaspor təşkilatlarına milyonlarla pul xərclənəndə ən azı müsabiqədə 1 SMS gözləmək bu xalqın nümayəndələri kimi haqları idi. 
Gəlin etiraf edək ki, pis-yaxşı diasporumuz var. Lakin onu da etiraf etməliyik ki, onlar yaşadıqları dövlətlərin siyasətinə, yerli ictimai rəyə təsir etmək qüdrətində deyillər. Passivdilər, bəzi məlumatlara görə diaspor rəhbərləri öz şəxsi maraqlarına xidmət edir, qruplaşmış formada bir-birləri ilə yalnız mübarizə aparırlar. Həm də özümüzə düşmən hesab etdiyimiz ermənilər qarşısında çox-çox zəifdirlər.
Deyəsən biz sadəlövhük, axı. Faktlara və tarixi sənədlərə deyil, bərbəzəkli və yalan kəlamlara tez inanırıq.
Heç şübhəsiz ermənilər dünyada təşkilatlana biliblər. Çünki, onlar təkcə Ermənistanın dövlət maraqlarını deyil, həm də yaşadıqları ölkələrdə milli azlıq kimi öz maraqlarını da təmin etməyə çalışırlar. Bəhrəsini də görürlər. Biz isə heç bir iş görmədən ancaq yalan məlumatlar verməklə məşğuluq. Danışırıq, özü də nə danışdığımızı başa düşmədən. Əslində nə məqsədlə diaspor təşkilatlarını yaradıblarsa,özləri BƏHRƏsini də görürlər!
Bu, bizim hiss etdiklərimizdir. Az qalır ki, Diaspor təşkilatları ilə əhalinin gözünü çıxarsınlar. Lakin onların fəaliyyətinə xaricdə və dünya mətbuatında belə qiymət verirlər: Azərbaycan diasporasının adı çox zaman şou xarakretli və kağız üzərində mövcud qurumlar kimi ifadə olunur.