Əvvəl var, son var. Əvvəldən sona gediləsi bir yol var. Gedirik xeyli zamandı, an elə həmin an, zaman elə həmin zamandı. Zaman elə həmin zamandı. Günəşli, aylı, ulduzlu göylərin mehri-məhəbbətlə yerə qovuşduğu, Allah bağrından qopan insanın ölüb, hər gün təzədən Allah dərgahına qovuşduğu zamandı bu zaman, hər kəsə əvvəldən sonadək yolunu getmək üçün verilən fürsətdir, şansdır bu zaman. Yolunu gedirik, anından qopub, zamanına girdiyimiz dünyanın. Xırmanından dənin yığıb, dəyirmanında üyüdüldüyümüz dünyanın.

 Əvvəl var, son var. Hər əvvəlin sonunda sorulası bir hesab var. Yolun bu üzündən o üzünə ketməyə, şeytan nəfsli dünyanın şərindən keçib, pak, müqəddəs ruhların qərar tutduğu dünyanın o üzünə yetməyə hər gün bir sınaqdır bizə. Sınağına çəkiləcəyik, saymazyana üstündən keçdiyimiz çiçəklərin, sınağına çəkiləcəyik incitdiyimiz zərif ürəklərin. Tamah bir sınağımız, günah bir sınağımız, qaça bilməz kimsə haqqın divanından, çatlayacaq başımızda bizim, günah dolu öz çanağımız.

Əvvəl var, son var. Əvvəlin də, sonun da hökmün verən sahibi dövran var. Dövran bizim, zaman Onun zamanıdır, hər gediləsi yolun son mənzili Onun ünvanıdır. Odur hər lütfün, kəramətin sahibi, hər şeyə qadirdir Onun əbədi, dəyişməz təbi. Onun feyzindən doğdu hər yaxşı əməl, Odur hər varlıqdan doğru, mükəmməl. Odur kainatdakı hər nizamın dayağı, Onun uca adıyala gəldi yer üzünə ədalətin sorağı. O bəxş etdi insana ağıl, hikmət, hünər, Onun ilahi eşqindən nicat tapar, hər kəs yüksələr. Yoxdan var elədi O bütün cahanı, ruhundan qida verib, etdi yer üzünün əşrəfi insanı.

 Əvvəl var, son var. Əvvəldən sona hamımızın gedəcəyi bir yol var. Təkdən doğulduq, cəm olduq, yığıldıq göy qübbəli çadırlar altına, bir məkana sakin olduq. Bir yola düşdük ki, can bədənə, bədən cana sarıldı, qaranlıqdan işıqlığa gedən yollar nur seliylə yarıldı. Quru cismə nəfəs gəldi, can gəldi, əsdi ruzigarlar, dəyişdi zaman, yer üzünə günəşli dövran gəldi. Gəldi hər şeyin tayı, bərabəri, gəldi könül adlı eşq evinin vəfalı yarı, dilbəri. Bir yola girdik ki, dəli sevdalar başımızda, bir yola girdik ki, yollar haçalandı qarşımızda.

 Əvvəl var, son var. Hər kəsi son mənzilə aparan bir yol var. Yolunu gedirik, əvvəli  güldürən, sonu ağladan dünyanın, kiminin çiynində qəmin ağır möhnəti, kiminin başına şöhrət çələngini bağladan dünyanın. Gedir, kimi tutub əldə eşqin badəsin məsti-xumar gedir, kimi dünyadan kam almamış, ürəyində nisgil, bir qübar gedir. Əvvəl var, son var. əvvəldən sona gediləsi bir yol var. Gedirik xeyli zamandı, an elə həmin an, zaman elə həmin zamandı.