Bu dəfəki araşdırmam statistik göstəricilər və reallıqlar haqqındadır. Beləki, ideologiya qaynağı qərb olan bəzi mütəxəssislər və onların regionlar üzrə nümayəndələri hər vəchlə ölkə əhalisi arasında ailə qurulması yaşını qaldırmağa çalışırlar. Nümunə kimi desəm, onlar düşünürlər ki, 18 yaşına çatmış bir insan əgər ailə qurursa, o həyatında ən böyük səhv addımı atmış olur. Səbəb kimi də əsassız boşanma, ailə planlaşdırılmasını göstərirlər. Cəmiyyət arasında, kiv-lərdə, dəyirmi masa və müzakirələrdə biz bu kimi fikrlərə tez-tez rast gəlirik-"Erkən yaşlarında nigah ailələrin dağılmasına səbəb olur", "Ailə planlaşdırılması əsasən 25-29 yaş arasında daha düzgün olar" və s. Halbuki, deyilən bu fikrlərin arxasında heç bir real statistik göstərici durmur. Hər hansısa bir tədqiqat və statistika göstərmədən gənc yaşlarında evliliyə qarşı çıxanlar cəmiyyəti, ailə qurmaq istəyən gəncləri əsassız boşanma hədəsi ilə qorxudurlar.

Reallıqda isə statistik göstəricilər bunun tam əksindən xəbər verir. Ən çox boşanma nəinki gənc yaşlarında və erkən nigahda müşahidə edilir, əksinə tam orta yaş dövründə özünü biruzə verir. Rəsmi statistik məlumatlara istinadən deyə bilərəm ki, ən çox boşanma, yaşı kişilərdə 30-39, qadınlarda isə 25-29 yaş aralarına təsadüf edir. Əksinə, gənc yaşlarında, əsasən 18 yaş aralarında nigahların sayı 35 olmuşdur ki, (2008-ci ilin rəsmi məlumatlarına görə) bunlardan yalnız 5-də boşanma halı olmuşdur. Bu da erkən yaşlarında nigah bağlayaraq ailə quran ailələrin cəmi 14 faizinin sonrada dağılması ilə nəticələnməsi deməkdir. Bu boşanmaların da səbəbi heç də gənc yaşlarında ailə qurmaq olmamışdır. Göründüyü kimi, statistik göstəricilər bu fikrdə olan və cəmiyyət arasında katalizator rolunu oynayan şəxslərin iddialarını əsassız çıxarır və gənc yaşlarında ailə qurmaq istəyən insanlara xeyir-dua verir.

Şükrlər olsun ki, bu gün ölkəmizdə bu sahədə işlər təbii şəkildə tənzimlənir. Müqayisə üçün deyə bilərəm ki, Estoniya höküməti ailə quraraq övlad dünyaya gətirən valideynlərə yüksək səviyyədə sosial güzaran vəd etsə də, bu ölkədə övlad dünyaya gətirmək demoqrafik problemə çevrilib və əhali arasında qocalma sürətlə artır. Təbii ki, aparılan tədqiqatlar bunu əsasında cəmiyyətdə mövcud mənəvi boşluqların olmasını göstərir. İnsanlarda özünüsevərlik və eqoizmin baş alıb getməsi, övlad dünyaya gətirib tərbiyyə etmək əvəzinə it-pişik saxlayıb minlərlə pul xərcləmələrinə gətirib çıxarmışdır. Biz də isə tam əksini müşahidə edirik. Ölkə əhalisinin 98 faizinin müsəlman olması və İslama etiqad etməsi faktoru bu işi təbii şəkildə qaydasına qoyub. O cəhətdən bizim hökümətin bəxti gətirib ki, xalqımız öz dini rituallarına və göstərişlərə sadiqdir. Çünki, İslam buyurur ki, "Allah yanında heç bir iş izdivac qədər sevimli deyil" və yaxud "İzdivac edən hər bir şəxs səadətin yarısını əldə etmişdir".

Əgər qərbdəki, xüsusən ABŞ-dakı vəziyyət ilə maraqlansaz, o halda çox acınacaqlı vəziyyət ilə qarşılaşacaqsınız. Misal üçün bir neçələrini mən bu araşdırmada göstərmişəm. Beləki son illərdə ABŞ-da boşanma halları on dəfə artmışdır. Təqribən hər dörd nikahdan biri boşanma ilə nəticələnir. Amerikada qadınların əksəriyyəti evləndikdən iki, səkkiz və ya iyirmi ay sonra ərlərindən ayrılırlar. Hər il 150 min körpə boşanmanın qurbanı olur. İsveçdə isə son əlli il ərzində boşanma min faiz çoxalmışdır. Fransada da bu rəqəm ildə 70%-dən artıq olur. Birinci və xüsusilə də ikinci dünya müharibəsindən sonra nikahların sayının kəskin azalmasına səbəb olan amillərdən başlıcası əxlaqi pozğunluqların artması idi. Gənclər ailə qayğısı çəkmədən, məsuliyyətsiz yaşamağı nikahdan daha üstün tuturdular. Fransada ildən-ilə boşanmaların artmasını görən "ailə federasiyası" təşkilatı dövlətdən 1945-ci ildə ləğv olunmuş qanunun yenidən tətbiq olumasını tələb etmişdi. Həmin qanuna görə evlənmənin ilk üç ilində hər cür boşanma qadağan edilirdi. İngiltərədə belə qanun aşağıdakı iki halın istisna edilməsi ilə icra olunurdu:-"Ər tərəfindən fövqəladə vəhşilik və kobudluq, qadın tərəfindən hədsiz pozğunluq və xəyanət".

Bütün bunların nə üçün baş verdiyini isə alimlər çoxdan araşdırmışlar. Beləki, doktor Əli Şəriəti "Fatimə Fatimədir" adlı kitabında belə yazır: "Qadın öz təravətli dövrünü azad cəmiyyətin restoranlarında, parklarında, kazinolarında xərcləyir və bir də onda ayılır ki, ətrafda kimsə yoxdur. Onu yalnız keçmiş xatirələrdən ləzzət almaq üçün yada salırlar. Kişi də eyni həyat tərzini yaşayır. Hər bağçadan bir gül dərib, cinsi qüvvəsini sağa-sola xərcləyir. Bir müddət sonra "azad" kişidə ümumiyyətlə, qadın cinsinə maraq qalmır. Cinsi istəyini dünya sərvətinə maraq, əyləncələr əvəz edir. Amma bir vaxt gəlir ki, "azadlıq"dan yorulmuş kişi və qadın tənhalıq hissindən yaxa qurtarmaq üçün ailə qurmaq qərarına gəlirlər. Ailə qurulur. Amma bu ailənin əsasını nə gənclik eşqi, nə də hansısa ali məqsəd təşkil etmir. Bu ailədə hansısa müqəddəslikdən söhbət belə gedə bilməz. Onlar nə üçün həyat qurduqlarını özləri daha yaxşı bilirlər. İzdivac mərasimləri istər meriya, istərsə də kilsədə çox təmtəraqlı keçirilir. Maraqlıdır ki, 200-300 gəlindən təqribən 10 %-i gəlinlik paltarı geyir. Onlar etiraf edirlər ki, bu yaşda gəlinlik paltarı geyinmək münasib deyil. Demək olar ki, toy mərasiminin səhəri hərə öz işinin ardınca gedir. Çünki yeni ər-arvadı bir yerdə saxlayası elə bir səbəb yoxdur. "Hər şey" artıq çoxdan xərclənmişdir.Bəzən də toy mərasiminin qurulmasına yenicə doğulmuş körpə səbəb olur. Qanun izdivac tələb edir! Qətiyyətlə deyə bilərik ki, qərbdə və okeanın o tayında ailə əsasları çox kövrəkdir. Ailədə doğulan körpələr "azad" ata-ananın diqqət mərkəzində olmur. Çox vaxt qurulmuş ailə çox tez bir zamanda iki ünvanda yaşamağa başlayır, yəni ər - ayrı, arvad - ayrı!".

Xülasə, hər bir kəsin nə vaxt ailə quracağına ancaq və ancaq hörmət bəsləmək olar. İslam ailə qurmaq məsələsində insanlara yalnız tələsmədən tələsməyi tövsiyyə edir. Tam fərqli formatda, bizim bəzi qərbli ekspert və nəzəriyyəçilər isə dezinformasiya xarakterli və yalançı statistika ilə gənclər arasına təhlükəli toxum səpmək və evliliyin qarşısını almağa çalışırlar.