Ötən 2009-cu il hərənin yadında bir cür qaldı. Tarix yazanlar bu ilin əvvəlində zəngin titullar qeyd edəcəklər. Məsələn "Uşaq ili", "İslam Mədəniyyətinin Paytaxtı", ənənəvi Qarabağ problemi, Ermənistan-Türkiyə dialoqu ...

Yazılan tarixdə isə hər şey tam başqa cür həkk olunacaq; hicaba və azana qadağa, məscidlərin bağlanması ya sökülməsi, müsəlmanların qanına susayanların başçısının Bakıya gəlişi, artıq milli mentalitet kimi qəbul etdiyimiz sosial problemlər...

Bunlardan əlavə hərə bir hadisə ilə 2009-u ömür səhifəsinə yazdı. Kimisi qazandığı uğurla, kimisi yaşadığı ağrı-acı ilə bu ilə əlvida dedi. Əksəriyyət isə talelərinin qüzeyində İSTİRAHƏT adı ilə uzanıb, güneydən saça biləcək günəş şüalarının izini izlədilər. Quzeyin şaxtasını, güneyə zillənən şölələrə baxmaqla mülayimləşdirməyə çalışan böyük əksəriyyətin ümid çırpıntıları onları sabaha doğru sürüklədi, sanki!

Yola saldığımız ilin son günlərində mənim gözləntim və saatlarla özümə etdiyim təlqin - tezliklə gəlib çıxacaq bir az da səbrin olsun - nə istilik tələbi idi, nə də əlçatmaz arzu və istək. Baxmayaraq ki, şaxtanın təsirindən ayağımın birini götürüb, o birini qoyurdum. Sadəcə olaraq, dayanacaqda evə getmək üçün nəqliyyat gözləyirdim. Bax mən də bu hadisə ilə 2010-a qədəm qoydum... 

 Bakının mərkəzi yollarından olan Heydər Əliyev prospekti bir neçə saat bağlı qaldıqdan sonra bəlli oldu ki, Səməd Vurğun bağı yeni təmir-bərpadan çıxıb, sakinlərə yeni il hədiyyəsi kimi təqdim olunur. Amma əksəriyyət bu hədiyyəni heç qəbul etmək belə istəmirdi. Çünki ora çox baha qiymətə alınan dekorativ güllərin tamaşasına süfrədə quru çörək tapmayanlar necə gələ bilərlər?!

Səməd kişinin bağı demişkən, onun əvvəlki vəziyyəti haqqında bir neçə kəlmə demək, yerinə düşər. Çoxlarına məlumdur ki, bu bağ Azərbaycanın görkəmli və hamının "Azərbaycan" şeirilə yadında qalan Səməd Vurğunun adını daşıyır. Sözügedən məkan qatar dayanacağına yaxın olduğu üçün və bir çox səbəblərə görə utancdan başqa bir yer deyildi. Hətta dəfələrlə orada baş verən hadisələrə görə dahi şəxsiyyətin heykəli qarşısında durub, xalqın adından üzr istəmişəm. Bağın yeni görkəmi isə elə diqtə edir ki, daha olanlar təkrarlanmayacaq.

Çox göz gəzdirdim ki, burada hansı yenilik və moderinləşmə ediblər. Ağaclar yerində, oturacaqlar eynilə, heykəl günbatana tərəf çoxlarının eşidə bilmədiyi uzun və dərin hayqırtı qoparır və sair. Amma insafən deməliyəm ki, fantana balaca əl gəzdirilib və hər tərəf bəzək kolları və dekorativ güllərlə bəzədilib. Hələ sovet dövründən hamının başqa adla tanıdığı tualet gözümə dəyməyəndə narahat oldum ki, nişan üçün heç bir şey qoymayıblar. Hər daşda dəyişiklik edib, öz adlarını yazırlar...

Sonra mənə yerin altında bir "dünya"nın yarandığını göstərəndə, bu hakimiyyətin moderinləşmə siyasətinə bir daha heyran qaldım. Nə bilim deməklə başa salmaq mümkün deyil. Gərək özünüz gəlib, yaxından bu səhnəni müşahidə edəsiniz.

Həə, bir az aralanmışdım ki, süpürgəçi xanımın jek rəisilə söhbətini eşitdim. Sən demə, yenicə əkilmiş gül kollarının bir neçəsini kimsə yerindən çıxardıb. Özü də bu şəxsin polis nəfəri olduğu müşahidə kamerası ilə təyin olunub.

Yazının sonunda sizə xəbərdarlıq edirəm, VURĞUNUN BAĞINA yolunuz düşsə, oradakı kollara əl vurmayın. Çünki onlar həm sünidirlər, həm də sizi gizli kamera çəkir.