Deyirlər bir gün Cırtdan dostlarıyla meşədən qayıdanda, iki yol ayrıcına rast gəlirlər. Onlar bu iki tərəfdən birini seçməli olurlar; it hürən tərəf, ya da işıq gələn tərəf. Fikirləşib qərara gəlirlər ki, işıq yanan tərəfə getsinlər. Div varmış sən demə o tərəfdə. Tutur onları Div. Uzun söhbətdən sonra yatızdırır ki, rahat-rahat yeyə bilsin. Div onların yatmasından əmin olsun deyə soruşur: "Kim yatıb kim oyaq?" Cırtdan cavab verir: "Hamı yatıb Cırtdan oyaq". Div bir də soruşur: "Kim yatıb kim oyaq?" Cırtdan yenə dillənir: "Hamı yatıb Cırtdan oyaq". 

Əslində biz bunların hamısını demə elə uşaqlıqdan bilirmişik. Sən demə, elə körpə vaxtlarımızdan necə yaşamağı və necə ayıq olmağı gündə neçə dəfə danışırmış bizə analarımız. Amma nə edək, müasir nağıllar gəlib, köhnə nağıllar çoxdan unudulub gedib. 

Sən demə biz əvvəllər bilirmişik ki, hər işiq gələn tərəfə getmək olmaz, işıq düşmən tələsi də ola bilərmiş. Hər işıq gələn yol doğru yol demək deyilmiş.

Baxın görün, indi nə çox düşmənlər, onların nə qədər saysız-hesabsız aldadıcı işıqları və nə çox belə işıqlara aldanıb düşmən tələsinə düşənlərimiz var. 

Biz əvvəllər bilirmişik ki, Divlər Div olmaqlarına baxmayaraq, insanları rahat-rahat yeyə bilmək üçün onları yatızdırmağı daha uyğun bilir, onların yatıb-yatmadıqlarını öyrənmək üçünsə "Kim yatıb kim oyaq?" - deyə soruşurlar.

Müasir Divlərsə belə açıq-saçıq suallar vermirlər ki, anlayasan söhbət nədən gedir. Müasir Divlər, misal üçün Məscidləri sökdürürlər, azan verilməsinə qadağa qoyurlar və sair və ilaxır. Əgər insanlar bu əməllərin qarşısında susurlarsa Divlər anlayır ki, həə! Deməli insanlar artıq yatıblar, indi onları rahat-rahat yemək olar! Vallah bu Məscidlərin sökülməsi, azan səsinə qadağa qoyulması əslində o qədim Divlərin təkrar-takrar soruşduqları "kim yatıb kim oyaq?" sualının müasir formasıdır.

Sən demə biz əvvəllər bilirmişik ki, Divləri cinayətlərindən uzaq tutmaq üçün Div boyda Div olmaq zəruri deyil, bunu balaca bir Cırtdan olaraq da edə bilərik. Demək, balaca bir Cırtdanın oyaq olması da Divi cinayətindən yayındıra bilərmiş.

Biz müasirlər neynirik?! Deyirsən ay qardaş, Məscidini sökdülər heç tükün də tərpənmədi.

Biz hara onlar hara?! Biz kimik ki? Bizə qulaq asan kimdi ki?! - deyə burnunu sallayır...

Yəni, Cırtdan qədər də deyilik?! Yox, yox. Əstəğfürullah. Mən elə demədim! 

Nə isə, çox uzatmıram. Deyirəm mən ölüm, Quranı, hədisi oxumağa hövsələmiz çatmırsa, arada bir anamızdan istəyək ki, bizə o köhnə nağıllardan danışsın, bəlkə o vaxt uşaq olmuşuq, anlamaz olmuşuq, başa düşməmişik. İndi eşitsək, o nağıllarda əslində söhbətin nədən getdiyini olduğu kimi qavrayar və müasir Divlərin şərindən qurtulmaqçün bir yol taparıq!