Şeytan sözü, qaynaq etibarilə Ərəbcədir. Bəzi dilçilər, sözün
sonundakı "n" hərfini sözün əslindən
qəbul edərək, "ş-t-n" kökündən törədiyini
söyləyirlər. Buna görə məna; "Uzaq oldu, uzaqlaşdı"
olur. Şeytan da haqdan və rəhmətdən uzaq olduğundan bu mənanın ona münasib
olduğunu iddia edirlər. Bu cür düşünənlər şeytan sözünün cəm formasının şəyatin olduğunu göstərirlər. Sözün kökü
haqqındakı ikinci görüşə görə "n" hərfi artıqdır və bu söz "ş-v-t"
kökündən yaranmışdır. Bu halda sözün mənası
"Yandı, həlakoldu" olur. Şeytan saf oddan
yaradıldığı üçün bu məna ona uyğun görülmüşdür.
Şeytan sözü, Qurani Kərimdə 70 dəfə tək, 18 dəfə də cəm olaraq
keçməktədir.
Şeytanın yaradılışı
Sadəcə şeytanın deyil, ətrafımızda müşahidə etdiyimiz hər şeyin
bir yaradılış hikməti vardır. Varlıq aləmində heç bir şey lüzumsuz deyil. Şeytan
insandan əvvəl Allah tərəfindən oddan yaradılmışdır. O, Adəmin torpaqdan, özünün
isə oddan yaradıldığını irəli sürərək ondan üstün olduğunu bildirmiş, Adəmə səcdə
etməkdən imtina etmiş, Allahın lənətinə gəlmiş kafirlərdən olmuşdur. O, hər iki
maddənin yaradıcısının Allah olduğunu etiraf etməsinə baxmayaraq, maddələrdən birini
digərindən üstün tutmuşdur.
Şeytanın yaradılmasında
bir çox fayda və hikmətlər vardır:
1. Şeytanın insana hər zaman pislik etməsi, onun mənfi bir obraz kimi canlanmasına səbəb olur. Şeytanın yaradılış hikmətlərindən birincisi, insanın şeytanın şərindən qorunmaq üçün özünü hər zaman
kontrolda saxlamasıdır. Buna görə də şeytan
insanın dünyada daha diqqətli və daha təmkinli bir həyat sürməsinə səbəb olmaqdadır.
2. Dünya bir imtahan yeridir. Allah insanları sınamaq, onların
hansının daha yaxşı olduğunu göstərmək üçün
ölümü və həyatı yaratmışdır. Yaxşı ilə pisi, xeyirlə şəri ayırmaq üçün isə şeytanı yaratmışdır. Şeytanın
yaradılışının müsbət səbəblərindən biri, insanın hər zaman xeyirli işlər görməsi, pislik etməməsi, Allaha daha yaxın olmasına şərait
yaradır.
3. Şeytanın yaradılmasının başqa bir hikməti də, insanın Allaha
daha yaxın olmasıdır. İnsan şeytanın törətdiyi pislikləri gördükdən sonra
Allaha yaxınlığı bir addım da artır. İnsanoğlu ən yüksək insanlıq dərəcəsini bu
əzəli düşməninə qarşı verdiyi mücadilə ilə əldə edə biləcəkdir.
Şeytanın mələk və insanla münasibəti
Şeytanın mələklə münasibəti
Mələklərə də şeytan kimi Adəmə səcdə etmək əmr olunmuşdur və
onlar dərhal o əmri yerinə yetirmişdilər. Onlar, Allahın buyurduqlarını dərhal
yerinə yetirir, hər əmri bir ibadət kimi edirlər. Mələklərin hamısı istisnasız
səcdə etdiklərinə görə, Allah şəri və çirkinliyi özünün stimulu hesab edən
şeytanı yaratdı. Şeytanın vəziyyəti mələklərdən istisna edilmiş və ayrıca bəyan
olunmuşdur. Şeytan cinlərdən idi, min illər boyu mələklərin arasında yaşayırdı.
Bundan başqa "hamısı səcdə etdilər" (Bəqərə2/34) ayəsinə o da daxildir. Lakin
şeytan səcdə etmədiyindən təfsirçilər onu bu ayəyə daxil etməyiblər. Yalnız
şeytan xaric, bütün mələklər Allaha səcdə etdilər buyurulmuşdur.
Şeytanı bəzən mələk hesab edirlər. Mələklər nurdan, cinlər isə
tüstüsüz oddan yaradılmışdır. "Hər şeyin yaradıcısı insanlardan əvvəl cinləri
tüstüsüz oddan yaratmışdır. Mələklər isə nurdan yaradılmışdır"( Rəhman
55/14-15).
Bu ayədən məlum olur ki, şeytan cin qrupuna aiddir. Mələklər və
cinlər ayrı-ayrı varlıqlardır. Allah Rəsulu; "Mələklər nurdan, cinlər də dumansız bir oddan yaradıldı" bildirərək
onlar arasında olan fərqi izah edib.
Şeytanın insanla münasibəti
Quran, Allah tərəfindən insanlara göndərilmiş bir öyüt, maddi-mənəvi
rahatsızlıqlara şəfa, inanc sahiblərinə bir yol göstəricisi və rəhmətdir. Allahın
kitabı insanlara nəsihət edər, müjdələr verər, müxtəlif təhlükələrə qarşı
onları xəbərdar edər. Quran insan üzərində dayanır. Onun birinci məsələsi
insandır. O, insanın dünyada və axirətdə xoşbəxt olmasını istəyir. Buna görə də
ona özü üçün ən faydalı olan yolu göstərir.
"HəqiqətənQuran insanı ən doğru yola yönəldir.
Və yaxşı işlər görən möminlərə, özləri üçün böyük bir fayda olduğunu müjdələyir"(
İsra 17/9-10)
Allah insanı vahid bir şəkildə yaratmışdır. Bəşəriyyətin
yarandığı gündən bu günə qədər, insanla şeytan arasında müəyyən münasibətlər
olmuşdur. Bəzən bu münasibətlər müharibəyə çevrilmişdir. Bu anda insan öz nəfsinə
qalib gəlməklə şeytana da qalib gəlir. Şeytan hər zaman insanı izləyir, onu mənfi
işlər görməyə vadar edir. Onu Allaha qarşı yönəldir. Lakin hər bir insanın qəlbində
mərhəmət, sevgi, yaxşılıq duyğuları vardır ki, bu duyğularla insan Allaha
yaxınlaşıb, şeytandan uzaqlaşa bilər. Şeytanın ən böyük hədəfi insandır. İnsan,
şeytanın edəbilməyəcəyi işləri görə bilər. Şeytan bütün mənfi işləri insanların
əli ilə görür və onları Allah qarşısında cavabdeh edir.
Nəfs-şeytan
münasibəti
Nəfsin mənası
İnsanda vicdan, idrak, şüur, hiss və ağıl kimi xüsuiyyətlərindən əlavə
qəzəb, şəhvət, cəsarət kimi xüsusiyyətləri də vardır. Bütün bunların adı nəfsdir.
Nəfs sözü ruh mənasının yanında; cəsarət, göz, iradə, əzəmət, izzət,
bir şeyin əsli, həqiqəti kimi mənaları verir. Nəfs ilə ruhu bir-birindən fərqli
şərh edənlər də olmuşdur. Onlara görə nəfs, insanın bədəninə yerləşdirilən mənfi
xarakterlərin bütünüdür.
Aləmdə şeytanın-mələyin, cənnətin-cəhənnəmin olub amma görülə
bilməmələri kimi nəfs və ruhun hər ikisi də bədənə tökülmüş cövhərlər olub, gözlə
görünmürlər. Gözün görmə, qulağın eşitmə və dilin dadma mərkəzi olmalarına bənzər
şəkildə, nəfs şərin, ruh da xeyrin mərkəzidir. Mütləq mənada nəfs, insanı
pisliyə sövq edən, şeytan ilə eyni kateqoriyada olan xüsusiyyətdir.
"And olsun nəfsi yaradana, sonra
da ona günahlardan və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki, nəfsini
təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır! Onu (günha) batıran isə əlbəttə ziyana
uğrayacaqdır".(Şəms 91/7-10)
Hz.Peyğəmbər bu ayəni oxuyan zaman belə dua etmişdi: "Allahım nəfsimə təqva duyğusunu ver, onu qəflət
və üsyandan təmizlə, onu təmizləyənlərin ən xeyirlisi sənsən".
İnsanın üzərinə düşən ən
böyük öhdəliklərdən biri, öz nəfsini pisliklərdən və çirkinliklərdən təmizləyib,
onu həyat səviyyəsinə yüksəltməkdir. Nəfsi
təmizləmə deyilincə bunlar ağla gəlir:
a) Onu kirlətəcək küfür, cəhalət, əks inanclar və yanlış xarakterlərdən təmizləmək.
b) Onu iman, elm, irfan, yaxşı və gözəl əxlaq kimi xüsusiyyətlərlə
tərbiyə edərək, yüksək səviyyəyə çatdırmaqdır.
c) Nəfsin təmizliyini iddia etmək və onu öymək nəfsin təmizlənməsinə
maneə törədir. Heç bir insanın bu mənada nəfsini açığa çıxartmağa haqqı yoxdur.
"Özünüzü təmizə çıxartmayın .O, Allahdan qorxub, pis əməllərdən çəkinənin
kim olduğunu ən gözəl biləndir!"(Nəcm 53/32.)ayəsindəki tərif qadağası da bu mənadadır.(
Nəcm 53/32)
Nəfsin mərtəbələri
Nəfsi üç, dörd hətta yeddiyə qədər kateqoriyaya bölənlər
olmuşdur. Allah Təala Qurani Kərimdə nəfsi üç mərtəbədə göstərir:
a) Nəfsi əmmarə.
Bu sinifləmədə ilk sıra nəfsi əmmarəyə aiddir. Davamlı olaraq əmrlər
verən nəfs mənasında işlənir. Nəfsi əmmarə hər zaman şəhvət və ləzzət adında nə
varsa, bunların hamısın dadır. Bədənə aid şiddətli arzuları yönəldən odur. Nəfsi
əmmarəni kontrol altına almaq, qarşısını kəsmək mümkündür. Amma bu cövhər öz
etibarilə heç bir zaman yox olmayacaqdır. Nəfs ilə mübarizə, onun özünü yox etmək
üçün deyil, ona aid mənfi xüsusiyyətləri ortadan qaldırmaq üçün mövcuddur.( Nəcm
53/32)
a) Nəfsi Ləvvamə.
Bu mərtəbə, əvvəlkinə nəzərən daha şəffaf olsa da, yenə də tam
olaraq saflaşıb təbii duruluğa çatmamış, izləri hələ silinməmiş, bəzi şübhə, qorxu
və xəyallar yox olmuşdur.
b) Nəfsi Mutməinnə.
Alması gərəkən məsafəni almış, sükunətə çatmış, sakitliyə
qovuşmuş, Allahın əmr və qadağalarına könüldən təslim olmuş, inanılması gərəkən
həqiqiətlərə inanıb bağlanmış, həqiqi xoşbəxtliyə çatmış nəfs Nəfsi Mutməinnə
adlanır.
3) Nəfs ilə şeytan
arasındakı fərqlər.
a. Şeytanın əzəli bir varlığı vardır. O, Allahın əmrinə qarşı gəlmiş,
bəşəriyyətin əbədi düşməni olduğunu and içərək, elan etmişdir.
Nəfs insanla əlaqəlidir. O, ruh, ağıl, bədən və digər üzvlər kimi
insanın bir parçasıdır.
b. Şeytan Adəmdən əvvəl yaradılmış, maddəsi oddan, cin qrupuna məxsus
bir varlıqdır. Özü tək olub, insanlardan və cinlərdən köməkçiləri vardır.
Nəfsin başlanğıc və sonu insana bağlıdır.
c. Şeytan, insana olan düşmənliyini hər zaman davam etdirmişdir. Zərərvermədə
hər zaman lider olmuşdur.
Nəfsi Əmmarə müəyyən qədər insanı pisliyə sürükləsə də, nəfsi
mutməinnə insanı yaxşılığa doğru aparır.
d. Şeytan bütün insanlarla eyni vaxtda məşğul olur. Onların hər
birini ayrılıqda mənfi işlər görməyə çağırır.
Nəfs isə özünün hakim olduğu insanla çalışır. Hər bir insanın
başqa oxşar olmayan nəfsi vardır.
e. Şeytan Allahın əmrini rədd edib küfrə düştüyünə görə, əbədi
olaraq cəhənnəmdə qalacaqdır.
Nəfs isə Allaha itaət edib, etməməsinə görə sorğu-sual olunacaq, buna
qarşılıq olaraq münasibət görəcəkdir.
f. Şeytan əsasən insanı xaricdən öz təsiri altına alır, onu
günaha çəkməyə çalışır.
Nəfs isə özündə olan inad, qısqanclıq, kin, nifrət kimi xarakterləri
işlədərək, daxildən zərər verir.(davamı var)