Enrikenin sözlərinə görə, əsərləri onda eyni zamanda həm kədər, həm də sevinc yaradır: «İşimdəki fantastiklik mənə sevinc hissini bəxş edir. Qəmlənməyimə səbəb isə bizim öz əllərimizlə dünyada olan gözəlliyi yox etməyimizdir.»
Xərçəng caynaqlı dələ, yenot xəzli quş… Bu nədir? Bəlkə ruhi xəstəxananın pasientlərindən birinin gecə sayıqlamasıdır?
Xeyr. Bu, rəsam Enrike Qomez de Molinanın gözləri ilə heyvanlar dünyasıdır.

1.Enrike Qomez de Molinanın stilini bəziləri dəhşət adlandırır

2.O heyvanların cəsədlərini hissələrə ayıraraq, bu gördüyümüz xərçəng dələ kimi heyrətamiz hibridlər yaradır

3.Enrikenin ilham mənbəyi isə məşhur taksidermist olan atası olub

4.Onun əsərlərini necə adlandırmaq düzgündür: İncəsənət nümunəsi, ya əcayib bədheybətlər?

5.Enrikenin sözlərin görə, əsərləri onda eyni zamanda həm kədər, həm də sevinc yaradır: «İşimdəki fantastiklik mənə sevinc hissini bəxş ediro. Qəmlənməyimə səbəb isə bizim öz əllərimizlə dünyada olan gözəlliyi yox etməyimizdir»

6.Rəssamın dünyasında hər şey süni görünür. Bütün elementlərin tanış olmasına baxmayaraq, onların birliyi demək olar ki, mümkünsüzlük barədə xəbər verir

7.Qomez taksidermiyanı atasından öyrənib. Ancaq qeyd edək ki, sənətkarın işini tam taksidermiya adlandırmaq da düzgün deyil

8.Həşəratlar, quşlar, heyvanlar, ümumiyyətlə tapdığı hər hansı obyektlərlə işləyərək o  sürrealist  incsənət nümunəsi yaradır

9.Qomez bu «heyvanların» mümkünsüzlüyü ilə üz-üzə qoyaraq, elə bil demək istəyir ki, yaradılış barədə daha diqqətli düşünün

10.Ancaq bunqlara baxaraq təəccüblənməyə də ehtiyac yoxdur. Dünyada baş verən qlobal iqlim dəyişiklikləri, növlərinməhv olması, ətraf mühitin  çirklənməsini nəzərə alaraq, bu cür mutasiyalar (bu  incəsənət nümunələri kimi olmasa da) mümkündür

11.Rəssam elə bununla demək istəyir ki, belə dəhşətli dəyişikliklər, hətta ən gözəl varlıqlardan da ola bilər və baş verəcəkləri əvvəlki halına salmaq çox da asan olmaya bilər

Aysel Məmmədova