Çoxdan idi ki, Amerikada keçirilən seçkilər barədə nəsə yazmaq istəyirdim. Ancaq hər dəfə səhlənkarlıq edirdim. Euronews-un saytında oxuduğum yazı isə mənə bunu yazmağa təkan verdi. Telekanalın verdiyi xəbərdə qeyd edilir ki, Sarkozi Obama ilə söhbət edərkən İsrail baş naziri Netanyahunu təhqir edərək, «yalançı» adlandırıb. Obama isə bu məsələni sükutla qarşılayıb. Sözügedən təhqirin jurnalistlər tərəfindən işıqlandırılması G20-lərin Fransa toplantısını öz təsiri altına alıb. Telekanal bu xəbəri verərkən dolayısı ilə çox dəqiq bir məsələyə toxunub. Yazıda qeyd olunur ki, “Ola bilsin Obamanın sözügedən olayda İsrail baş nazirini müdafiə etməməsi gələcək seçkilərdə onun ziyanına olsun.” Maraqlı ifadədir, deyilmi?!

Sovetlər dönəmində SSRİ-də təkpartiyalıq sistemi qüvvədə idi. Yəni dövlət başçısı yalnız bu partiyadan - kommunist partiyasından olmalıydı. Demək olar ki, Amerikada da buna bənzər bir sistem formalaşıb. Fərq isə yalnız bir məsələdədir: bu ölkədə seçkinin gedişatı elə qurulur ki, yalnız iki partiyadan olan namizədlərdən biri seçkidə qələbə qazana bilər.

Məsələyə bir az aydınlıq gətirək. Təsəvvür edin ki, böyük bir partiya mövcuddur. Bu partiya iki hissəyə bölünür. Birinin adı Respulikaçılar, digərinin adı isə Demokratlar adlanır. Daha sonra mahiyyətçə bir-birindən fərqlənməyən bu iki partiya arasında rəqabət şousu yaradılır. Əsasən yəhudi-sionist müəssisə, şirkət və oliqarxları tərəfindən maliyyəşdirilən bu iki partiyanın bütün nəbzi və siyasəti məhz sözügedən təşkilat  sahibləri tərəfindən müəyyənləşdirilir. Bu partiyalar yəhudi-sionist dairələrə o qədər asılıdr ki, hətta seçkilər zamanı onlar tərəfindən müəyyənləşdirilmiş namizədlərdən hər biri daha çox İsraili tərif edib və AİPAK-da (AİPAK yəhudi-sionistlərin ən nüfuzlu orqanlarından biridir. ABŞ-da hər bir prezident seçkilərdən öncə və sonra AİPAK-ın toplantısında çıxış edərək təşkilat qarşısında olan öhdəliklərini rəsmən qəbul etdiyini təsdiqləyir.) çıxışı zamanı özünü bu qrumlara olan bağlılığını daha çox sübut etmiş olarsa onun seçkilərdə prezident olma şansı çoxalır. Telekanalın saytında da bu həqiqətə açıq-aşkar işarə olunub.

Odur ki, Amerikada seçki mahiyyət etibarilə formal xarakter daşıyır. Və orada seçkidə ola biləcək saxtakarlıq da sıfıra bərabərdir. Əgər belə bir hal da ortaya çıxarsa bunun özü də şou xarakterlidir. Əhalidə seçkilər zamanı rəqabətin olduğunu sübut etmək üçün bu kimi hallar olması adi bir məsələdir. Bu gün amerikalılar dövlətlərinin onlara qarşı apardığı bu kimi oyunları anlamaqdadırlar. Onlar artıq getdikcə başa düşürlər ki, ölkələrini idarə edən müstəqil və doğrudan da xalq tərəfindən seçilən namizəd deyil, məhz müəyyən dairələr tərəfindən təyin edilmiş insanlardır. Bu insanlar isə əslində görüntü üçün, daha doğrusu desək bu dairələrin sözçüsü və qulluqçusu kimi fəaliyyət göstərir. Xalq isə özləri də bilmədən bu “demokratik seçki” oyunun əsas aparıcı qüvvəsi rolunu oynayır.