Son günlər, xüsusilə qalın qardan sonra, məcazi mənada desək, bəzi nazirlik və komitələrin və onların rəhbərlərinin “ayağı sürüşəndən” sonra fövqəladə hallar naziri Kəmaləddin Heydərov ayağını yerə daha bərk basdı. Ən əsası ona görə ki, K.Heydərovun iqtidar içindəki rəqibləri qar imtahanından kəsildilər. Buna çoxlu nümunələr var. Biri elə K.Heydərovla taxıl sahəsinə nəzarət üstündə neçə vaxtdır “döyüşən” kənd təsərrüfatı naziri İsmət Abbasovun məşğul olduğu sahə. Bu sektor batıb getdi. Paytaxtın qarlı günlərdə və ondan sonrakı vaxtlarda kənd təsərrüfatı məhsulları ilə təchizatında sonu müdhiş bahalaşma ilə bitən ciddi problemlər yaşandı.

Söz yox ki, burada nəqliyyat və daşıma ilə bağlı obyektiv problemləri nəzərə almaq lazımdır. Amma sual olunur: bəs Kənd Təsərrüfatı Nazirliyi nəyə baxır? Bu qurum belə situasiyaları nəzərə alaraq əvvəlcədən ciddi hazırlıq tədbirləri görməli idi. Dünyada geniş yayılmış praktika belədir ki, iri şəhərlərin ətrafında onları meyvə-tərəvəzlə, süd, yumurta, ət və s. bu cür zəruri məhsullarla təchiz etməli olan kənd təsərrüfatı məhsulları depoları, bazalar, ekstremal şərait üçün nəzərdə tutulan peyk-təsərrüfatlar olur. 4 milyonluq Bakı isə bundan məhrumdur. 4-5 fevralda başlayan boran-qar bir həftə yox, bir ay davam etsəydi, onda paytaxtın halı necə olardı? Buna görə məsuliyyəti isə, əlbəttə ki, Xarici İşlər Nazirliyi, yaxud Müdafiə Sənayesi Nazirliyi yox, birbaşa Kənd Təsərrüfatı Nazirliyi daşımalıdır.
K.Heydərovun ənənəvi və ən böyük rəqibi olan nəqliyyat naziri Ziya Məmmədovun öyündüyü nəqliyyat sistemindən isə danışmağa dəyməz. Bu sahə tam iflic oldu. Bunun isə fonunda K.Heydərovun gücü bir daha ortaya çıxdı. Z.Məmmədovun iflic olan yollarını K.Heydərov təmizləyirdi. Batan maşınlarını “fövqəlnazir” çıxarırdı, çovğuna düşmüş  və yollarda qalmış 100-ə yaxın vətəndaşı real ölümün ağzından Heydərovun rəhbərlik etdiyi qurum aldı. Dağılıb sıradan çıxan yolların açılmasını K.Heydərovun FHN-i təmin edirdi. Bir sözlə, K.Heydərov Z.Məmmədovun milyardları “udmuş” nəqliyyat-infrastruktur sahəsini buksirə qoşaraq dartıb qar bataqlığından çıxardı.
Ümumi qənaət budur ki, qar sınağından ən yaxşı çıxan qurum təkcə FHN oldu. Həmin qar fəlakətində şəhərdə yalnız bir qurum vardı - FHN. Əldə etdiyimiz məlumata görə, bu nazirliyin fəaliyyəti dövlət başçısı tərəfindən də yüksək qiymətləndirilib və digər strukturlara nümunə göstərilib. Bu isə aşkar və gizli rəqiblərinin K.Heydərova münasibətində bəlli-başlı bir qısqanclıq hissi yaradıb. Bu da öz növbəsində onların “fövqəlnazir”ə qarşı yeni hücumuna stimul verib.
Bizi iki superoliqarx-nazirin savaşı barədə məlumatlandıran qaynağımızın sözlərinə görə, Nazirlər Kabinetinin baş nazir Artur Rəsizadənin sədrliyi ilə keçirilən qar müşavirəsində nazirlərlə ayaqüstü söhbətində K.Heydərovun “Siz isti kabinetlərinizdə oturanda mən bu tufanda küçədə, yollarda işləyirdim” kimi replika atması vəziyyəti bir az da gərginləşdirib. K.Heydərovun sərt tonunu sonrakı günlərdə də saxlaması, yəni ölkədə 82 körpüdə problemlərin olduğunu deyib, Z.Məmmədovun bostanına daş atması isə deyəsən, artıq “kasadakı son damla” deməkdir.
Bu, həm də onu göstərir ki, nazirlərin savaşında hakimiyyətin birinci şəxsi K.Heydərovun tərəfindədir. Bu dəstək özünü “fövqəlnazir”in rəqiblərinə getdikcə artan hücumlarında da qabarıq göstərir. Nəqliyyat Nazirliyinin rəsmisi qəzetimizin ötən sayında K.Heydərovun 82 körpüdəki problemlərlə bağlı dediklərini “onların əksəriyyəti xırda əhəmiyyətlidir, kənd körpüləridir” deyə yozsa da aydındır ki, bu bəhanə də yol infrastrukturunun tikilməsində mənimsənilən milyonlara bəraət verə bilməz. Yəni K.Heydərov nə dediyini, kimi necə hədəfə aldığını yaxşı bilir. Özü də bu, ilk belə haldır ki, ölkə boyunca 82 körpüdəki problemlərdən müxalif və ya müstəqil mətbuat yox, hökumətin ən güclü mövqeyə malik nazirlərindən biri sərt tənqidi notlarla danışır.
Hökumətə yaxın məlumatlı mənbələr deyirlər ki, K.Heydərovun bu açıq ittihamı vurulacağı ilə bağlı çoxdandır xəbərlər yayılan Z.Məmmədovun taleyində həlledici rol oynaya bilər. Yaxın keçmişin təcrübəsinə, xüsusilə də sabiq iqtisadi inkişaf nazirləri Fərhad Əliyev və Heydər Babayevlə bağlı hadisələrə istinad etsək, bu versiya xeyli real görünür.
Xatırladaq ki, hər iki nazir məhz K.Heydərovun onlara açıq hücumundan sonra vurularaq biri türməyə, o biri isə fəxri sürgün kimi bir yerə göndərilib. Görünən budur ki, “fövqəlnazir”in fövqəlgücü barədə deyilənlər heç də maraqla dinlənən rəvayət deyil. O da aydın görünür ki, qırılmalı olan, yaxud da qırılacaq qələmləri lap birinci K.Heydərov nişan verir./Yüni Müsavat